Ajax: van oude shirtjes en de dingen die voorbijgaan…

Dennis Boon was een echte Ajax-man. En hij maakte van zijn hobby ook zijn werk: hij was vanaf 1989 in dienst bij de toenmalige producent van shirtjes, broekjes en trainingspakken van Ajax en regelde de kleding voor Ajax. In 2000 werd Adidas kledingsponsor van Ajax, exit werkgever Boon. Boon nam toen ontslag en begon voor zichzelf. Hij drukte voortaan de teksten op de sportkleding van Ajax. So far so good, langdurige samenwerking, harmonie, ook als er restanten shirts over waren, of misdrukken en dergelijke.
Op 26 maart 2017 ontdekte Ajax dat Boon in Amsterdam Osdorp op een braderie, de “Hippie markt Amsterdam XL”, achter een kraampje stond, van waaraf onder meer de “overgebleven” shirtjes van Ajax te koop werden aangeboden. Maar voor die extra handel had Ajax nooit toestemming voor gegeven! Wat bleek: er ging wel eens wat fout, de aantallen klopten soms niet of de maten waren verkeerd. Wat dan te doen met de “overgebleven” shirts? Dat Boon die “overgebleven” shirts voor eigen gewin en zonder Ajax in te lichten verkocht was voor Edwin van der Sar voldoende aanleiding om de 17-jarige samenwerking namens Ajax heel snel, met een opzegtermijn van twee maanden, op te zeggen! Boon startte hierop een kort geding en eiste voortzetting van de overeenkomst, op straffe van een dwangsom: zo’n lange samenwerking kan toch niet direct worden verbroken…? De rechter in kort geding besliste op 18 juli 2017 http://deeplink.rechtspraak.nl/uitspraak?id=ECLI:NL:RBAMS:2017:5104 dat Ajax gelijk heeft: Ajax moest erop kunnen vertrouwen dat de sportkleding niet “weglekt”. Daarnaast is er sprake van een vertrouwensbreuk. Eigenlijk realiseerde Boon zich dat ook wel (“Ik ben me ook een ongeluk geschrokken” – overigens, kan dat als je de shirtjes zelf uitzoekt en verkoopt?). Ook het argument van Boon (wiens bestelbus achter de kraam stond) dat zijn vriendin buiten zijn medeweten met de shirtjes op een braderie stond en dat hij daarvoor geen toestemming had gegeven werd verworpen. Vordering afgewezen en Boon moet de proceskosten betalen. Inmiddels vermoedt Boon een complot en wil hij in een bodemprocedure verder tegen Ajax…

Een mooi voorbeeld van hoe het in de praktijk vaak gaat. Partijen werken lang samen, er wordt niets of weinig vastgelegd. Kan een dergelijke niet-uitgewerkte duurovereenkomst worden opgezegd, en op wat voor termijn? Als er niets is afgesproken moet een redelijke opzegtermijn in acht worden genomen. In dit geval kon die termijn kort zijn ook omdat Boon niet aannemelijk kon maken dat hij ooit investeringen had gedaan. Tezamen met de door hem veroorzaakte vertrouwensbreuk werd een opzegtermijn van twee maanden voldoende geacht! Een beetje onderneming doet er echter goed aan om niet alleen de eventuele opzegging maar ook andere aspecten wel duidelijk vast te leggen!